Yazı Detayı
06 Temmuz 2020 - Pazartesi 11:03
 
Solduktan Sonra Yeniden Açan Lale
Aslıhan USLU
aslihanuslu2018@gmail.com
 
 

Bir yerde çok şiddetli bir deprem oldu o gün!.. Nice insanın yüreğinde enkazlar bıraktı...Bu gerçekle yaşamanın yolunu ararken o insanlar, bir yanardağ patlamasını tetikledi yer sarsıntısı!.. Alevli lavlar aktı kalplere, hiç bitmeyecekmiş gibi görünen...

 

                Üstelik bu afetler şiddetini azaltmakla beraber, bir ömür boyunca sürecekti onların çevresinde... Sağ kalanlar için manevi ve maddi hasarı büyük olacaktı felaketlerin; fakat bir gün gelecekti ve bu canlar alışacaktı söz konusu tahribata... Evlerinin bir köşesine kabul edeceklerdi acıları, pek çok umut ve mutlulukla yan yana... Takvimler, saatler o tarihte, o anda asılı kalacak olsa da!.. 

 

                Aynı gün başka yerlerde çok sayıda kişi, tatlı bir yaz meltemine saldı yüreğini... Öyle bir hafifledi ki o yürekler, kanatlarını çırpıp uçacaklardı adeta; ama bir yandan da kanatlarına bağlı bir taş vardı!.. O taşın yükünü başkalarıyla paylaşarak hafifleteceklerdi bundan böyle, taşın varlığını yadsımadan asla... Aynı taşların daha da ağır olanlarını taşımaya ömür boyu mahkum olan diğer bir aileyle kader ortağıydı onlar artık!.. Ancak bu ikinci ailenin omuzlarındaki taşların kimisi zamanla parçalanıp başka yerlere savrulacaktı farklı rüzgarların etkisiyle!..

 

                Yaşı henüz on dokuzdu... Gencecik, pırıl pırıldı. Zekası, güzelliği, temiz kalbiyle, onu tanıyan herkesin hayatında derin izler bırakıyordu. Mükemmel değildi elbette; ancak hatalarından ders almayı da bilirdi. Ömrünün baharındaydı ve pek çok hayali vardı. Başarılı bir öğrenci, ailesinin medarı iftiharıydı. Dahası, dünyayı daha da güzelleştirmek için elini taşın altına koyanlardandı. Çok sayıda sosyal sorumluluk projesinde yer almıştı ve bu gayretini, yaşadığı müddetçe sürdürmekti hedeflerinden biri... "Yaşamımın en isabetli kararı" dediği bir karar da vermişti...

 

                Dostları, öğretmenleri, akrabaları, iş arkadaşları: "Bambaşka biri", "Yaşının çok üzerinde bir olgunluğa sahip", "Hayatına dokunduğu insanların dünyasını güzelleştiriyor" diye anlatırlardı Lale'yi... Okul yıllıklarında "İleride çok iyi yerlere geleceği" öngörülüyordu. Gelgelelim kimsenin hesaba katamadığı bir şey vardı...

               

                Işıltılı bir yaz... Aylarca hayaliyle yaşanan bir tatil... Keyifli bir yolculuk... Deniz, sahil, parıldayan güneş, çocuklar ve her yaştan insan, köpekler, bisikletler, dondurmalar, serin geceler, yakamozlar... Aileyle ve arkadaşlarla geçirilen eşsiz günler!.. Hayat çok güzeldi!..

 

                Dönüş yolu... Güneş yine gülümsemekte... Tadı damakta kalan hatıralar... Depolanmış yaşama sevinci ve mutluluk bronzlukları!.. Yol boyunca yemyeşil tabiat, cıvıldayan kuşlar, mutlu kalpler... Arabalar ve bir insan seli!..

 

                Arabaların içinde bir kamyon... Çığlık çığlığa, derin bir sessizlik!.. Bir yaklaşıp bir uzaklaşan anılar... Hayaller, hedefler... Sessiz bir sinema... Bu sinemayı izleyen insanlar...

 

                Derken bembeyaz bir mekan, donmuş bir zaman... Bir müddet geçince sinemanın aktörlerinin, sevenleriyle buluşması... Başrol oyuncusu hariç!..

 

                Bekleyiş... Asır gibi!.. Bekleyiş kalp krizi gibi!.. Bekleyiş, o sonsuz gibi görünen beyazlık misali!.. Tüm sevenlerce bir bekleyişti bu... Ama bilmiyorlardı ki öncü depremdi yaşanan!.. Ve medcezirlere neden oldu bekleyenlerin kalplerinde!..

 

                Aynı günün akşamı, duran zaman tekrar akmaya başladı; ama bundan sonra bir yanı hep kırık kalacaktı zamanın... O beyazlık, parıltılı bir ışığa dönüştü herkesin yüreğinde! Parlak ışığın bir kaynağı da ondan kalan nottu: "Tıbben yaşamım sona erdikten sonra doku ve organlarımın tamamını diğer hastaların tedavisi için bağışlıyorum".

 

                Aylarca, senelerce bekleyen aileler, şimdi bir tarafı kırık bir mutluluğa adım atmışlardı. Lale yine çalışıyor, üretiyor, eğleniyor, seviyor, hayatları güzelleştiriyordu...

 

Bugün sizlerle, geçen senelerde bir öykü yarışmasına gönderdiğim (Fakat ne yazık ki dereceye giremedi- dereceye girip yayınlanmasını ve farkındalık oluşturmasını isterdim…) öykümü paylaştım. Bugün ülkemizde ve dünyamızda sayısız insan, yaşama tutunabilmek için organ bağışı bekliyor. Bu bekleyiş; kimi için hayatının son bulmasıyla, kimi içinse tabiri caizse yeni bir hayata başlangıçla nihayete eriyor. Lütfen duyarsız kalmayalım!.. Bu arada kan ve ilik bağışı bekleyenleri de ne olur unutmayalım! (Önümüzdeki yazılarda kan ve ilik bağışından bahsediyor olmayı umuyorum.) Takiplerinizi ve yorumlarınızı rica ediyorum. Sağlıkla kalın!

 
Etiketler: Solduktan, Sonra, Yeniden, Açan, Lale,
Yorumlar
Ulusal Gazeteler
Anketler
Sizce Gebze Büyükşehirli İl Olmalı Mı?
Süper Lig
Takımlar
P
Av
M
B
G
O
1
Başakşehir FK
69
0
5
9
20
34
2
Trabzonspor
65
0
5
11
18
34
3
Beşiktaş
62
0
10
5
19
34
4
Sivasspor
60
0
8
9
17
34
5
Alanyaspor
57
0
9
9
16
34
6
Galatasaray
56
0
8
11
15
34
7
Fenerbahçe
53
0
11
8
15
34
8
Gaziantep FK
46
0
10
13
11
34
9
Antalyaspor
45
0
11
12
11
34
10
Kasımpaşa
43
0
15
7
12
34
11
Göztepe
42
0
14
9
11
34
12
Gençlerbirliği
36
0
16
9
9
34
13
Konyaspor
36
0
14
12
8
34
14
Denizlispor
35
0
17
8
9
34
15
Çaykur Rizespor
35
0
19
5
10
34
16
Yeni Malatyaspor
32
0
18
8
8
34
17
Kayserispor
32
0
18
8
8
34
18
MKE Ankaragücü
32
0
16
11
7
34
Nöbetçi Eczane


Nöbetçi eczanlerle ilgili detaylı bilgi için lütfen tıklayın.

Arşiv
Haber Yazılımı