Yazı Detayı
06 Temmuz 2020 - Pazartesi 11:03
 
Solduktan Sonra Yeniden Açan Lale
Aslıhan USLU
aslihanuslu2018@gmail.com
 
 

Bir yerde çok şiddetli bir deprem oldu o gün!.. Nice insanın yüreğinde enkazlar bıraktı...Bu gerçekle yaşamanın yolunu ararken o insanlar, bir yanardağ patlamasını tetikledi yer sarsıntısı!.. Alevli lavlar aktı kalplere, hiç bitmeyecekmiş gibi görünen...

 

                Üstelik bu afetler şiddetini azaltmakla beraber, bir ömür boyunca sürecekti onların çevresinde... Sağ kalanlar için manevi ve maddi hasarı büyük olacaktı felaketlerin; fakat bir gün gelecekti ve bu canlar alışacaktı söz konusu tahribata... Evlerinin bir köşesine kabul edeceklerdi acıları, pek çok umut ve mutlulukla yan yana... Takvimler, saatler o tarihte, o anda asılı kalacak olsa da!.. 

 

                Aynı gün başka yerlerde çok sayıda kişi, tatlı bir yaz meltemine saldı yüreğini... Öyle bir hafifledi ki o yürekler, kanatlarını çırpıp uçacaklardı adeta; ama bir yandan da kanatlarına bağlı bir taş vardı!.. O taşın yükünü başkalarıyla paylaşarak hafifleteceklerdi bundan böyle, taşın varlığını yadsımadan asla... Aynı taşların daha da ağır olanlarını taşımaya ömür boyu mahkum olan diğer bir aileyle kader ortağıydı onlar artık!.. Ancak bu ikinci ailenin omuzlarındaki taşların kimisi zamanla parçalanıp başka yerlere savrulacaktı farklı rüzgarların etkisiyle!..

 

                Yaşı henüz on dokuzdu... Gencecik, pırıl pırıldı. Zekası, güzelliği, temiz kalbiyle, onu tanıyan herkesin hayatında derin izler bırakıyordu. Mükemmel değildi elbette; ancak hatalarından ders almayı da bilirdi. Ömrünün baharındaydı ve pek çok hayali vardı. Başarılı bir öğrenci, ailesinin medarı iftiharıydı. Dahası, dünyayı daha da güzelleştirmek için elini taşın altına koyanlardandı. Çok sayıda sosyal sorumluluk projesinde yer almıştı ve bu gayretini, yaşadığı müddetçe sürdürmekti hedeflerinden biri... "Yaşamımın en isabetli kararı" dediği bir karar da vermişti...

 

                Dostları, öğretmenleri, akrabaları, iş arkadaşları: "Bambaşka biri", "Yaşının çok üzerinde bir olgunluğa sahip", "Hayatına dokunduğu insanların dünyasını güzelleştiriyor" diye anlatırlardı Lale'yi... Okul yıllıklarında "İleride çok iyi yerlere geleceği" öngörülüyordu. Gelgelelim kimsenin hesaba katamadığı bir şey vardı...

               

                Işıltılı bir yaz... Aylarca hayaliyle yaşanan bir tatil... Keyifli bir yolculuk... Deniz, sahil, parıldayan güneş, çocuklar ve her yaştan insan, köpekler, bisikletler, dondurmalar, serin geceler, yakamozlar... Aileyle ve arkadaşlarla geçirilen eşsiz günler!.. Hayat çok güzeldi!..

 

                Dönüş yolu... Güneş yine gülümsemekte... Tadı damakta kalan hatıralar... Depolanmış yaşama sevinci ve mutluluk bronzlukları!.. Yol boyunca yemyeşil tabiat, cıvıldayan kuşlar, mutlu kalpler... Arabalar ve bir insan seli!..

 

                Arabaların içinde bir kamyon... Çığlık çığlığa, derin bir sessizlik!.. Bir yaklaşıp bir uzaklaşan anılar... Hayaller, hedefler... Sessiz bir sinema... Bu sinemayı izleyen insanlar...

 

                Derken bembeyaz bir mekan, donmuş bir zaman... Bir müddet geçince sinemanın aktörlerinin, sevenleriyle buluşması... Başrol oyuncusu hariç!..

 

                Bekleyiş... Asır gibi!.. Bekleyiş kalp krizi gibi!.. Bekleyiş, o sonsuz gibi görünen beyazlık misali!.. Tüm sevenlerce bir bekleyişti bu... Ama bilmiyorlardı ki öncü depremdi yaşanan!.. Ve medcezirlere neden oldu bekleyenlerin kalplerinde!..

 

                Aynı günün akşamı, duran zaman tekrar akmaya başladı; ama bundan sonra bir yanı hep kırık kalacaktı zamanın... O beyazlık, parıltılı bir ışığa dönüştü herkesin yüreğinde! Parlak ışığın bir kaynağı da ondan kalan nottu: "Tıbben yaşamım sona erdikten sonra doku ve organlarımın tamamını diğer hastaların tedavisi için bağışlıyorum".

 

                Aylarca, senelerce bekleyen aileler, şimdi bir tarafı kırık bir mutluluğa adım atmışlardı. Lale yine çalışıyor, üretiyor, eğleniyor, seviyor, hayatları güzelleştiriyordu...

 

Bugün sizlerle, geçen senelerde bir öykü yarışmasına gönderdiğim (Fakat ne yazık ki dereceye giremedi- dereceye girip yayınlanmasını ve farkındalık oluşturmasını isterdim…) öykümü paylaştım. Bugün ülkemizde ve dünyamızda sayısız insan, yaşama tutunabilmek için organ bağışı bekliyor. Bu bekleyiş; kimi için hayatının son bulmasıyla, kimi içinse tabiri caizse yeni bir hayata başlangıçla nihayete eriyor. Lütfen duyarsız kalmayalım!.. Bu arada kan ve ilik bağışı bekleyenleri de ne olur unutmayalım! (Önümüzdeki yazılarda kan ve ilik bağışından bahsediyor olmayı umuyorum.) Takiplerinizi ve yorumlarınızı rica ediyorum. Sağlıkla kalın!

 
Etiketler: Solduktan, Sonra, Yeniden, Açan, Lale,
Yorumlar
Ulusal Gazeteler
Anketler
Sizce Gebze Büyükşehirli İl Olmalı Mı?
Süper Lig
Takımlar
P
Av
M
B
G
O
1
Beşiktaş
84
89
8
6
26
40
2
Galatasaray
84
80
8
6
26
40
3
Fenerbahçe
82
72
8
7
25
40
4
Trabzonspor
71
50
7
14
19
40
5
Sivasspor
65
54
7
17
16
40
6
Hatayspor
61
62
13
10
17
40
7
Fatih Karagümrük
60
64
12
12
16
40
8
Alanyaspor
60
58
14
9
17
40
9
Gaziantep FK
58
59
12
13
15
40
10
Göztepe
51
59
15
12
13
40
11
Konyaspor
50
49
14
14
12
40
12
Çaykur Rizespor
48
53
16
12
12
40
13
Başakşehir FK
48
43
16
12
12
40
14
Kasımpaşa
46
47
18
10
12
40
15
Yeni Malatyaspor
45
49
15
15
10
40
16
Antalyaspor
44
41
14
17
9
40
17
Kayserispor
41
35
17
14
9
40
18
BB Erzurumspor
40
44
20
10
10
40
19
MKE Ankaragücü
38
46
22
8
10
40
20
Gençlerbirliği
38
44
22
8
10
40
21
Denizlispor
28
38
24
10
6
40
Arşiv
Haber Yazılımı